Facebook Twitter

La meva Cristina i altres contes

Mercè Rodoreda
Salamandra
Zima była ciemna i płaska, bez liści, tylko z lodem, gradem i zimnym księżycem. Nie mogłam się ruszyć z domu, bo zimą nie można się przed nikim ukryć, a ja nie chciałam, żeby mnie widzieli. A gdy nadeszła wiosna i pojawiły się liście, małe i radosne, na środku placu postawili stos z suchego, starannie pociętego drewna.
Przyszło po mnie czterech mężczyzn ze wsi, najstarszych. Nie chciałam z nimi pójść, powiedziałam im to, nie otwierając drzwi, a wtedy przyszli młodzi, mieli wielkie, czerwone ręce i uderzeniami siekiery rozbili drzwi. Krzyczałam, bo wyciągali mnie z mojego domu, a jednego ugryzłam, i wtedy uderzył mnie pięścią w środek głowy. Chwycili mnie za ramiona i nogi i rzucili na stos, jakbym była jeszcze jedną gałęzią; związali mi ręce i stopy i zostawili podciągniętą spódnicę. Odwróciłam głowę. Plac pełen był ludzi, młodzi stali przed starszymi, a po jednej stronie zebrały się dzieci: ubrane w nowe niedzielne fartuszki, trzymały w rękach gałązki oliwki. A gdy patrzyłam na dzieci, dostrzegłam jego: stał obok żony, ciemno ubranej, z jasnym warkoczem, i ramieniem obejmował jej plecy. Odwróciłam głowę i zamknęłam oczy. Gdy ponownie je otworzyłam, zbliżało się dwóch starców z zapalonym łuczywem, a dzieci zaczęły śpiewać piosenkę o spalonej wiedźmie. Była to bardzo długa piosenka, a kiedy ją skończyły, starcy powiedzieli, że nie mogą podpalić stosu, bo ja im nie pozwalam, i wtedy ksiądz zbliżył się do dzieci z naczyniem ze święconą wodą, i kazał im zmoczyć oliwne gałązki i rzucić je na stos, na mnie, i wkrótce gałązki oliwne, obsypane świeżymi liśćmi, zakryły mnie. A jakaś staruszka, mała, bezzębna i zgarbiona zaczęła się śmiać i odeszła, a po chwili wróciła z dwoma koszami suchych gałązek wrzośca i powiedziała starcom, aby rozłożyli je z czterech stron stosu, i pomogła im, a wtedy ogień chwycił. Cztery słupy dymu wzniosły się ku górze, a gdy płomienie podeszły wyżej, miałam wrażenie, że z piersi tych ludzi wydobyło się wielkie westchnienie ulgi. Płomienie wznosiły się w ślad za dymem, a ja patrzyłam na wszystko poprzez strumień czerwonej wody. A za tą wodą każdy mężczyzna, każda kobieta i każde dziecko było jak szczęśliwy cień, bo ja się paliłam.
Brzeg mojej spódnicy poczerniał, czułam ogień w krzyżu i od czasu do czasu jakiś płomień gryzł mnie w kolano. Wydało mi się, że spaliły się sznury, którymi mnie przywiązano. A wtedy stało się coś przeraźliwego: moje ramiona i nogi zaczęły kurczyć się jak rogi ślimaka, których kiedyś dotknęłam palcem, a poniżej głowy, w miejscu gdzie szyja łączy się z plecami, czułam kłucie, bo coś we mnie rosło. A ogień trzaskał i żywica kipiała…. Zobaczyłam, że niektórzy z tych, co na mnie patrzyli, wznosili ramiona, zaś inni biegli i zderzali się z tymi, którzy jeszcze stali, a stos z jednej strony zawalił się pośród wielkiego wybuchu iskier. Ogień znów zaczął trawić drewno, a mnie zdawało się, że słyszę, jak ktoś mówi: to salamandra. I zaczęłam iść poprzez żar, bardzo wolno, bo ciążył mi ogon.
Traduït per Barbara Łuczak
Mercè Rodoreda, Salamandra. Literatura na świecie, 5-6/ 2003, s. 34-35.
Mercè Rodoreda, fotògraf desconegut, 1980 (AHCB-AF)
Comentaris sobre obres
Aloma (1938 i 1969)
per Neus Real
Aloma in the city (1934-1938)
per Anna Maria Saludes
La mort i la primavera (1986)
per Brunella Servidei
Viatges i flors (1980)
per Barbara Łuczak
Fragments
Aloma
Deutsch | Español | Français | Italiano
El carrer de les Camèlies
Español | Français | Italiano
Isabel i Maria
Español | Italiano
Jardí vora el mar
Español | Italiano
La meva Cristina i altres contes
Español | Français | Polski
La mort i la primavera
Español | Italiano | Polski
La plaça del Diamant
Deutsch | English | Español | Français | Italiano | Ivrit | Polski | Romanès | Serbi
Mirall Trencat
Deutsch | English | Español | Italiano | Polski | Romanès
Quanta, quanta guerra...
Español | Français | Italiano
Viatges i Flors
Deutsch | Español | Italiano | Polski
Ressenyes
Mercè Rodoreda
per Neus Real
Petita gran llengua
per Òscar Pujol
Pobre Quimet...
per Jana Balacciu Matei
Universalisme del barri propi
per Barbara Łuczak
Bibliografia
Altres
Cercador d’autors
A-B-C-D - E-F-G - H - I
J - K - L - M - N - O - P - Q - R
S-T-U-V-W-X-Y-Z
Traduccions de la literatura catalana
Podeu consultar més pàgines sobre la literatura catalana en traducció a:
Prosa
Amb el suport de: